Sluiten
Sanne - Dinsdag 27 September 2017

Een moeilijk moment, frustratie, maar niet opgeven

Al een hele tijd wil ik beginnen bloggen op de website, jullie helpen om simpele naaitechnieken te verduidelijken, stofkeuzes helpen maken, inspiratie geven, kortom mijn creatieve brein met jullie delen.
 
Al had ik liever een ander eerste artikel geschreven dan dit.
De creativiteit delen, en samen inspiratie opdoen, maar dit moet toch ook gedeeld worden met al de lieve mensen die ik al heb ontmoet in de winkel en die via de webshop al hebben gekocht.
 
Het zal een tijdje duren alvorens jullie me terug zullen zien in de winkel, heb namelijk eind augustus een ongeluk gehad thuis.
Van de trap vallen is nooit een goed plan, maar je rug breken nog een veel minder goed, zeker in de volle toelevering van de herfst- en winterstofjes die ik zo graag aan jullie wil laten zien.
 
 
Het eerste moment dat je daar ligt onderaan de trap en je voelt niet meer dat je benen hebt aan je lijf dan stort je hele wereld in, alles gaat door je hoofd.
Als je de ambulance hoort toekomen en ze pakken je helemaal in en ze zeggen: "het best geen millimeter meer bewegen", dan denk je het ergste.
 
Daar lig je dan, wetende dat je hoogtevrees hebt, met zo een brandweerladder op een plank zweven in de lucht, paniek, de laatste zomerzon over je gezicht, want het was het weekend van 30°.
 
Een heel vies gevoel, eentje dat ik nooit nog wil meemaken, dit is zo eng, en pijn dat dat doet, zelfs na  2 smelttabletten tramadol en een gram paracetamol.
 
 
Zwevend door de lucht, nooit gedacht dat mijne man op dat moment dacht aan foto's nemen.
Maar zo kan ik deze momenten wel met jullie delen, al die lieve mensen die ik nu de komende tijd moet missen in de winkel :-(
Gelukkig kreeg ik aangekomen op de begane grond terug wat gevoel in de benen, zo blij, oef, ...
 
Aangekomen in het ziekenhuis CT-scan, alles gaat razendsnel en dan weet ik het, een stabiele wervelbreuk ingedeukte wervel en hernia.
Na 3 dagen platte bedrust en heel veel pijnstilling, krijg ik een driepuntscorset aangemeten.
'Ik zou liever nog eens bevallen dan dit.'
 
Daarna terug stilletjes recht komen zitten om te beginnen stappen met het corset, zo gelukkig dat ik toen was. 
 
Het verdict:
- Na 2 weken terug foto's en zien of het begint te genezen, indien niet, operatie.
- Na die 2 weken wel of geen operatie, terug 8 weken corset en daarna CT .
- Dan zien we of de fysio en kiné kunnen beginnen.
 
Wat een hel om dat te horen met een stoffenwinkel die moet draaien, maar we laten ons niet doen.
 
 
 
Mijn bureau is geïnstalleerd in de living, rondom het ziekenhuisbed. De stofjes worden volop ingegeven, zodat alles toch in de webshop en winkel geraakt, want dit alles blijft OPEN, dankzij een vriendin en mijn mama die helemaal van de kust op logement is bij ons thuis. 
 
 
Met veel spijt in het hart, moet ik de workshops die diezelfde week online gingen komen allemaal uitstellen. Tot een later tijdstip dat ik nu nog niet weet.
Alle helpende handen zijn welkom, vermits mama ook niet in de beste gezondheid verkeerd en er een zware stoffen collectie aan het binnenkomen is.
 
 
Ook ben ik enorm blij met de onvoorwaardelijke steun die ik krijg van mijn man. Hij steunt mij emotioneel en fysiek, door dik en dun.
Dit is onbetaalbaar en echte liefde, we hadden liever materiële schade geleden, dan fysieke.
 
  • Marleen

    Geplaatst op zondag 10 september 2017 08:29

    Beste Sanne, ik wens je van harte elke dag minder pijn, elke dag een stuk opgeschoten in genezing. Ik ben fan van je concept, instelling en winkel. Hoop je er snel, maar zeker niet te vlug weer te zien. Hou de moed erin, dat doet veel. Blij dat je zo goed en met liefde omringd bent

Toon meer

The latest ins and outs and more

Recente artikelen

Vergelijk 0

Voeg nog een product toe (max. 5)

Start vergelijking

Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergenMeer over cookies »